Birkaç yıl önce, arkadaşlarım ve ben her Çarşamba öğleden sonrayı parka çıkardık ve hoop atmak için oradaydık. Beş kişilik, ilk 11 puanla kazanma, 1-2 skor sistemleriyle oynayarak her maçtan sonra biraz dinlenme zamanımız vardı, oyuncuları değiştirmek ve yeni bir maç başlatabiliriz. Bu, NBA The Run'un ne gibi hislerini uyandıracağını gösteriyor.
İlk atışta eldeki zevk, oyuncu sayısının yeterli olmasıyla gelen yenilik, her zaman aynı olmaması için oyuncuları değiştirmeyi sağlar. Ama sonunda da oyunla ilgili stres ve yorgunluk geliyor; çok fazla maç oynadım, çok fazla üçer attım ve çok fazla hatalı atış yaptım. Herhangi bir hafta geçmeden tekrar deneyeceğim ama şu anda başka bir şey yapmak istiyorum.
NBA The Run'un benim yerel parkımın karşıdan gelen tek kişiye sahip olmayışı, 30+ NBA tüm vücutlu yıldız ve beş sokak legendası olan bir kadro sunar. Bu karakterler arasında hızlı 3x3 maçlarda her karakterin kendi özellikleriyle oynayarak yeni deneyimler elde edebiliyoruz.