Final Fantasy 11'yi bu yıllar boyunca oynarken, evime geri dönmek gibi hissediyorum. Ancak evimizdesine gelmiş olmasına rağmen, her şey değişti ve huzur duygum kayboldu. O eski binalar hala orada, ama yüzler farklı.
20 yıldan fazla bir MMO'da oynayarak son günlerini geçirmeye hazırım, bu da beni biraz yabancılaştırıyor ve üzgün ediyor. Ancak World of Warcraft gibi diğer MMO'lardan daha az ilgi gösterdiğim Final Fantasy 11'yi hala çok seviyorum. Yaz aylarımın tanrısı oldu, Vana'diel'in zevkli alanlarında gezintiye çıkararak zaman geçirmeyi severdim.
Ancak annem ve babam oyunlarla vakit geçirme benim için bir yasa dışı aktivite olarak kabul ettiler ve her gün sadece birkaç saat oynayabiliyordum. Ancak bu onları yenemedi, eski 11'inç TV-VCR konsolu bulup odama sakladım ve geceyarısından sonra PlayStation 2'yi alıp yatağıma getirerek gün doğarınca Final Fantasy 12'ye devam ettim. Her ne kadar oyunun son günlerini geçirmeye hazırdım, ama Final Fantasy 11'in hala benim için bir özel yerindeydi.